Joe blessett ရဲ႕ဒီသီခ်င္းေလးကို ခုတေလာအရမ္းနားေထာင္ၿဖစ္တယ္....
သေဘာလဲက်မိတယ္..ဒါေၾကာင္႔ ဒိုင္ယာရီထဲမွာ သိမ္းထားလိုက္မိတယ္...
You can trust me
You Can Trust Me
No Comment »
ဓါတ္ပံုဆရာပါ
ႏိုင္ငံေတာ္ အစိုးရမွ ဥပေဒသစ္တရပ္ကို ထုတ္ျပန္ေၾကျငာလိုက္ရာဝယ္… လက္ထပ္ထားျပီး
ငါးႏွစ္အတြင္းမွာ အၾကင္လင္မယားတိုင္း ရင္ေသြးတေယာက္ ရရွိထားျပီး ျဖစ္ရပါမယ္
တဲ့။ ဒီတာဝန္ကို မေက်ပြန္ခဲ့ရင္ သက္ဆိုင္ရာမွ ၾကီးၾကပ္၍ ေယာက္်ားတေယာက္ကို
ေစလႊတ္ကာ ထိုအိမ္ေထာင္ရွင္မအား မိခင္တေယာက္ ျဖစ္လာေစေရးအတြက္ လိုအပ္သည္မ်ားကို
တာဝန္ယူ ေဆာင္ရြက္ေပးမွာ ျဖစ္ပါသတဲ့။
ငါးႏွစ္ေျမာက္ မဂၤလာႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပျပီး ေနာက္တေန႕မွာ ေတာ့ အခုထိ
ကေလးမရေသးတဲ့ အၾကင္စံုတြဲဟာ ဒီကိစၥကို စဥ္းစားရေတာ့တာေပါ့…
ေယာက္်ားလုပ္သူက…
"မိန္းမေရ… ကိုယ္ကေတာ့အလုပ္ သြားရေတာ့မယ္ကြာ။ ဒီကေန႕ သက္ဆိုင္ရာ ရံုးခ်ဳပ္က
လႊတ္တဲ့လူ လာလိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မွာလဲ အခ်စ္ရာ။ ကိုယ္ကမွ
အျဖစ္မရွိခဲ႕တာကိုး။ မင္းသာ ျဖစ္လာသမွ်ကို သတၱိရွိရွိနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေပေတာ့။
ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ကြာ… "
အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခါင္းကိုငိုက္စိုက္ဆြဲ… မ်က္လႊာကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး
စိတ္ဓာတ္က်စြာနဲ႕ပဲ အိမ္ကေန ထြက္သြားေတာ့တယ္။ သူ႕အမ်ိဳးသမီးကေတာ့
အိမ္မႈကိစၥတာဝန္ေတြကို ဆက္လုပ္ေနတာေပါ့။
ခဏေနေတာ့ အိမ္ေရွ႕ကေန ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားလိုက္ရတယ္။ တံခါးဝမွာ ေစာင့္ေနတဲ့သူက
သက္ဆိုင္ရာက လႊတ္လိုက္တဲ့ လူမဟုတ္ပါဘူး။ ေမြးကင္းစအရြယ္ ကေလးေလးတေယာက္ကို
ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးဖို႕ လာရင္း အိမ္နံပါတ္မွားျပီး ေရာက္လာတဲ့ ကင္မရာမင္း
တေယာက္ပါ။
အမ်ိဳးသမီးက တခါးဖြင့္လိုက္ခ်ိန္မွာပဲ ဓာတ္ပံုဆရာက စေျပာပါတယ္…
"မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္းပါခင္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္ လာရင္းကိစၥကေတာ့… "
"သိ.. သိ.. သိပါတယ္ရွင့္… ဦး.. အဲ ကိုဘယ္သူ… "
"က်ေနာ့္နာမည္ ေဝယံ လို႕ ေခၚပါတယ္ ခင္ဗ်ာ… ကြ်န္ေတာ္ အထူးျပဳထားတဲ့
အလုပ္အကိုင္က… "
"သိ.. သိျပီးသားပါရွင္… ခဏထိုင္ပါဦး "
"ခင္ဗ်ား အမ်ိဳးသားလဲ သေဘာတူမယ္ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… "
"ဟုတ္တယ္ရွင့္.. ဒီမနက္ပဲ က်မတို႕ ဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတာပါ… ဒီကိစၥကို
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ ရွင္းဖို႕ မွာသြားပါတယ္။ "
"ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ာ… အဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ အခုပဲ စလိုက္ၾကရေအာင္ေလ။ "
"ဟို… ဟိုေလ… က်မက ဒါမ်ိဳးေတြ အေတြ႕အၾကံဳမရွိဖူးေတာ့ ဟိုဒင္း… ဘယ္ကဘယ္လိုစရမယ္
မသိဘူးေနာ္…"
"ဒီကိစၥအတြက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို အားကိုးစမ္းဘာဗ်ာ…။ အင္း… က်ေနာ့္အထင္ေတာ့
ဒီဆိုဖာေပၚမွာရယ္… ေဟာဟိုက စာၾကည့္စားပြဲေဘးမွာရယ္… ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ..
အကႌ်ဗလာနဲ႕။ ဒီေကာ္ေဇာေပၚမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေဘာင္းဘီတို ဒါမွမဟုတ္ အေပၚက
အဝတ္တထည္ေတာ့ ဝတ္ထားမွ ေကာင္းမယ္ဗ်။ "
"ဘုရား..ဘုရား… အဲေလာက္ၾကီးေတာင္လား… "
"ဟုတ္တယ္ေလဗ်ာ။ တေခါက္ထဲနဲ႕ေတာ့ ဘာပံုထြက္လာမလဲမွ မသိႏိုင္တာ။ ပံုစံ
ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ဆိုေတာ့ စိတ္ခ်ရတာေပါ့ အမၾကီးရာ။ "
"က်မေတာင္းပန္ပါတယ္ရွင္… အခုၾကားရသမွ်ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္လို႕ပါ။ "
"ဒီလိုေပါ့ဗ်ာ… ဘာကိုမွ ခ်ဳပ္တီးမထားဘဲ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့
အခါက်ေတာ့ ေအာင္ျမင္မႈက ပိုျပီး ၾကီးမားတတ္တယ္ မဟုတ္လား… "
"အရင္ဦးဆံုး က်ေနာ္ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ပံုေတြကို ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ "
"ရွင္ဖန္တီးခဲ့တာ… အင္း… ျပေလ… ရွင့္မွာ အခ်ိန္ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ "
"ဟာ… အေလာသံုးဆယ္ မလိုပါဘူးဗ်ာ။ ဒီအလုပ္မ်ိဳး လုပ္တယ္ဆိုတာ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္
ျပီးျပီးေရာ ဘယ္ရပါ့မလဲ… "
(ေျပာရင္း ဆိုရင္း ဓာတ္ပံု အယ္လ္ဘမ္ကို ဖြင့္ျပျပီး)
"ဒီပံုကို ၾကည့္ၾကည့္ပါဗ်ာ။ ခ်စ္ဖို႕ မေကာင္းဘူးလား။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္
ေလးနာရီတိတိ အခ်ိန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ထြက္လာတဲ့ ရလဒ္က လွမွလွပဲေလ။ "
"ဟင္းးးးးး (သက္ျပင္းေတြခ်လိုက္ တံေတြးျမိဳလိုက္ လုပ္ေနရင္း) ဟုတ္တယ္ေနာ္
ကေလးေလးက ခ်စ္စရာေလး… ဒါေပမယ့္ ေလးနာရီၾကီးကေတာ့ မမ်ားဘူးလား ရွင္… "
"ဒါေပါ့.. ဒါေပါ့… နားနားျပီး ဆက္လုပ္ရတာေပါ့… ၾကည့္စမ္းပါဦးဗ်ာ.. ဒီေအာက္က
ပံုကိုၾကည့္စမ္းပါ… အဲဒီတုန္းက က်ေနာ္က ဘစ္စ္ကား ေခါင္မိုးေပၚမွာ…ဗ်။ "
"ကားေခါင္မိုးေပၚမွာ… အေမေလး… မၾကားဖူးတာေတြ ၾကားေနရတယ္… ထူးဆန္းပါေပ့ရွင္။ "
"ဒီလိုဗ်… အမ်ိဳးသမီးတေယာက္… သူကလဲ က်ေနာ့္ အလုပ္အကိုင္ကို သိတယ္..
ယံုၾကည္တယ္.. အားကိုးတယ္ေပါ့ဗ်ာ… သူက သူ႕အမ်ိဳးသားကို အထူးအဆန္း
ျပခ်င္လို႕ဆိုျပီး က်ေနာ့္ကို အလုပ္လာအပ္တာေပါ့… အေတြ႕အၾကံဳရွိေနေတာ့လဲ
မခက္ပါဘူးေလ။
အဲဒီအေခါက္က အလုပ္သေဘာအရ ဆိုေပမယ့္ က်ေနာ္က တကယ့္ကို ေစတနာနဲ႕ စိတ္ႏွစ္ျပီး
ၾကိဳးစားေပးခဲ့တာဗ်။ "
"ေဟာ.. ေဟာဟိုပံုကိုၾကည့္ အဲဒါက ပန္းျခံထဲမွာ… "
"ပန္းျခံထဲမွာဆိုတာက… လူေတြနဲ႕ေလ။ လူေရွ႕သူေရွ႕လဲ အလုပ္ျဖစ္တယ္.. ဟုတ္လား။
သူမ်ားေတြက ဝိုင္းၾကည့္ေနမွာေပါ့။ "
"လူေတြၾကည့္တာ မၾကည့္တာ ဂရုမစိုက္ပါဘူးဗ်ာ… ကုန္ကုန္ေျပာမယ္… က်ေနာ္က
လူတမ်ိဳးဗ်။ လူေတြ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေလ က်ေနာ့္ရဲ႕ အရည္အေသြးေတြက
ေတာက္ေျပာင္ေလပဲ…။ အဲဒီတေခါက္ကေတာ့… ဘယ္လိုေျပာမလဲ… အေမလုပ္သူက
ဗီဒီယိုမင္းသမီးဗ်… သူက အဲဒီနည္းနဲ႕ နာမည္ၾကီးခ်င္တာေလ။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ တကယ္လဲ
ဟိုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္သြားတာပါပဲဗ်ာ။ "
"ဗုေဒၶာ… ဘုရား.. ဘုရား… "
"ဟုတ္တယ္ဗ်… ေန႕လည္ ႏွစ္နာရီမွာ စလိုက္တာ ညေန ငါးနာရီမွ ျပီးတယ္။
အဲဒီတုန္းကေလာက္ တေခါက္မွ မပင္ပန္းဖူးဘူးဗ်ာ.. တကယ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္က
တုန္ေနေအာင္ ခ်မ္းေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြကလဲ ျပံဳလို႕ ခဲလို႕…
အထပ္ထပ္ စုအံုေနတာတင္ အဝိုင္းၾကီး ငါးထပ္ေလာက္ရွိတယ္။ လူက တအားမ်ားေလေတာ့
အလုပ္လုပ္ရတာလဲ သိပ္ ခရီးမတြင္ဘူးေလ။ "
"ရွင္တို႕က လူအုပ္ၾကီးေရွ႕မွာ... အိုးေရးးးး အိုးးေရးးး "
"ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ လူအုပ္ၾကီးပဲ ေတြ႕ရတယ္။ ပရိတ္သတ္ကလဲ ပြဲက်ျပီး
လက္ခုပ္ေတြဘာေတြ ဝိုင္းတီးေပးၾကတာဗ်။ အဲဒီမွာ အေမလုပ္သူက စိတ္ေတြတိုလာတာပါပဲ…
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ကပဲ ပြဲမပ်က္ေအာင္ ထိမ္းသိမ္းေပးခဲ့ရတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့
ရဲေတြေရာက္လာျပီး က်ေနာ့္ကို လူကူရွင္းေပးတယ္… အမွန္က က်ေနာ္က ေနာက္ထပ္
ႏွစ္ကြက္ သံုးကြက္ေလာက္ ဆြဲခ်င္ေသးတာဗ်။ ဒါေပမယ့္ ခ်မ္းကလဲ
ခ်မ္းေနၾကျပီဆိုေတာ့… (အယ္လ္ဘမ္ကို ျပန္ပိတ္၍ ေျပာ) ကဲ… အခုပဲ စၾကမလား… က်ေနာ္
ေထာက္တံထုတ္လိုက္မယ္ေလ… "
"ေျပာေျပာဆိုဆို သူ႕ရဲ႕ ကင္မရာေထာက္တဲ့ ေထာက္ကို အိတ္ထဲကထုတ္ဖို႕ ဇစ္ဆြဲသံလဲ
ၾကားလိုက္ေရာ… "
အဲဒီအမ်ိဳးသမီးလဲ ေနရာမွာတင္ ေမ့လဲက်သြားပါေလေရာဗ်ာ…
Credit: Fwd mail
အခ်စ္သီခ်င္း
ဒီသီခ်င္းေလးကို ေတာ္ေတာ္သေဘာက်ခဲ႔တာၾကာၿပီ.
ၾကိဳက္လည္းၾကိဳက္တယ္..အၿမဲတမ္းလိုလိုလဲ ၿပန္နားေထာင္ၿဖစ္တယ္..
နားေထာင္မိရင္လည္း ဘာကိုသတိရမိမွန္းမသိဘူး...
အခ်စ္ရဲ႕အေဝး ကိုထြက္ေၿပး
တခါတေလေတာ႔လည္း စိတ္ညစ္ဖူးတယ္..
အခ်စ္နာက် အခ်စ္ဒဏ္ရာမခံႏိုင္ေတာ႔လည္း.
အရံူးေပးဦးမယ္..
စြဲလမ္းၿခင္း လြမ္းေဆြးၿခင္း
မခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သင္ခ႔ဲဖူးတယ္..
အခ်စ္တက္ဆံုး သတိရဆံုးဒီဘဝမွာ.
တစ္ေယာက္တည္းရိွမယ္..
ေတြေဝၿခင္း ဟန္ေဆာင္ၿခင္း..
ဒီေနာင္တေတြရမွ ကို႔ရဲ႕အေဝးသူထြက္ေၿပး....
ဒီေနာင္တေတြရမွ.....
အခ်စ္သီခ်င္း
ရယ္စရာ
တစ္ခါက လူတစ္ေယာက္ဟာ ေမြးေန႔မွာ ၾကက္တူေရြးတစ္ေကာင္ကို လက္ေဆာင္ရလိုက္တယ္။ ၾကက္တူေရြးက လူစကားတတ္ေပမယ့္ ရိုင္းရိုင္းစိုင္းစိုင္းေတြပဲ ေျပာတယ္။
ပိုင္ရွင္က ၾကက္တူေရြးကို လိမ္မာယဥ္ေက်းလာေအာင္၊ သိမ္ေမြ႔လာေအာင္ သင္ေပးေပမယ့္ မထူးခဲ့ဘူး။ ေဒါသထြက္ျပီး ၾကက္တူေရြးကို ေအာ္ေငါက္ေတာ့ ၾကက္တူေရြးျပန္ေအာ္တာကို သူခံရျပန္တယ္။ ၾကာေတာ့ ရိုင္းစိုင္းတဲ့ ၾကက္တူေရြးဒဏ္ကို မခံႏိုင္ဘဲ သခၤန္းစာေပးဖို႔ သူဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ၾကက္တူေရြးကို ေလွာင္ခ်ဳိင့္ထဲထည့္ျပီး ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ပစ္လိုက္တယ္။ မိနစ္အနည္းငယ္ ၾကာေတာ့ ၾကက္တူေရြးက ေအးခဲလာျပီး အေတာင္တဖတ္ဖတ္နဲ႔ ရုန္းေတာ့တယ္။ ပိုင္ရွင္က တေအာင့္ေစာင့္ျပီး ရုန္းသံမၾကားမွ တံခါးဖြင့္ျပီး ခ်မ္းတုန္ေနတဲ့ ၾကက္တူေရြးကို ထုတ္ေပးလိုက္တယ္။ ၾကက္တူေရြးက “အရင္က ကြ်န္ေတာ္ ရိုင္းစိုင္းခဲ့တာေတြကို ခြင့္လြတ္ေပးပါ။ လိမ္မာယဥ္ေက်းလာေအာင္ အျပဳအမႈနဲ႔ စကားေတြကို ကြ်န္ေတာ္ျပဳျပင္ပါ့မယ္” လို႔ ပိုင္ရွင္ကို ေတာင္းပန္လိုက္တယ္။
အရင္က ၾကက္တူေရြးကို ေျခာက္လိုက္၊ ေငါက္လိုက္သင္ခဲ့သမွ်ေတြ အသံုးမဝင္ဘဲ ေရခဲေသတၱာထဲ ခဏေလးထည့္လိုက္တာနဲ႔ ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ ၾကက္တူေရြးကို ၾကည့္ျပီး ပိုင္ရွင္ နားမလည္ခဲ့ဘူး။ သိလိုစိတ္နဲ႔ ၾကက္တူေရြးကို ေမးမယ္ၾကံတုန္းမွာ ၾကက္တူေရြး ေမးလိုက္တာက “ဒါနဲ႔ မသိလုိ႔ ေမးပါရေစ... ဟို ေရခဲေသတၱာထဲက အေမြးေျပာင္ေအာင္ ႏႈတ္ထားတဲ့ ၾကက္မွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔လဲ ဟင္း” ဟူတည္း။
ကုလားအုပ္ငယ္ တစ္ေကာင္ဟာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ထဲကလိုပဲ ကုလားအုပ္ေမေမကို ေမးခဲ့တယ္။
“ေမေမ.. ေမေမ.. ဘာျဖစ္လို႔ သားတို႔ရဲ႕ မ်က္ေတာင္ေမြးက ဒီေလာက္ရွည္လွ်ားေနရသလဲ”
“သဲကႏၱာရမွာ ေမေမတို႔ သြားလာတဲ့အခါမွာ သဲေတြ မ်က္လံုးထဲ မဝင္ေအာင္ ဒီမ်က္ေတာင္ေမြးေတြက ကာကြယ္ေပးတယ္ေလ”
“ေမေမ... ေမေမ.. ဘာျဖစ္လို႔ သားတို႔ရဲ႕ေက်ာမွာ ပို႔ၾကီးရွိေနရတာလဲဟင္”
“ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႔တဲ့ သဲကႏၱာရမွာ ေမေမတို႔ သြားလာႏိုင္ဖို႔ ဒီပို႔ေတြမွာ ေရေတြေလွာင္ထားရတယ္ေလ သား”
ကုလားအုပ္ေမေမရဲ႕ အေျဖကို နားေထာင္ျပီး ကုလားအုပ္ေလးက နားမလည္ဟန္နဲ႔ ျပန္ေမးလိုက္တာက
“ေမေမ... ဘာျဖစ္လို႔ သားတို႔က ဒီတိရိစာၱန္ရံုမွာပဲ ေနေနရတာလဲ” ဟူတည္း။
မွတ္ကေရာ
ပဲြေတာ္ည မတိုင္ခင္တစ္ညမွာ လူတစ္ေယာက္က အရက္အိုးတစ္လံုးကို အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ထားခဲ့တယ္။ ဒုတိယမနက္မွာ အိုးထဲကအရက္ေတြ ၄ပံု၁ပံု ေလွ်ာ့ေနတာကို သူေတြ႔ေတာ့ "အရက္မခိုးရ" ဆိုတဲ့ စာတန္းကို အိုးေပၚမွာ ေရးကပ္ထားလိုက္တယ္။ တတိယမနက္မွာ အရက္ေတြ ေလွ်ာ့ေနတာကို သူေတြ႔လိုက္ျပန္တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ "အရက္ခိုးသူ အျပစ္ယူမည္" ဆိုျပီး ေရးကပ္လိုက္ျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အရက္က အခိုးခံရျမဲ အခိုးခံေနရတယ္။
ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို မိတ္ေဆြတစ္ဦးက သိေတာ့ "ခင္ဗ်ား တံုးလိုက္တာဗ်ာ.. အိုးေပၚမွာ ေသးအိုးဆိုျပီး ေရးကပ္ထားရင္ ဘယ္သူမွ ခိုးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး" လို႔ အၾကံေပးလိုက္တယ္။ အၾကံအတိုင္း အရက္အိုးေပၚမွာ ေသးအိုးလို႔ သူ ေရးကပ္ထားလိုက္တယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္မွာ အရက္အိုးၾကီး ျပည့္ေနတာကို သူေတြ႔ေတာ့ ေဒါသေတြ ထြက္ျပီး "အရက္မခိုးရ" လို႔ ေရးကပ္လိုက္ျပန္တယ္။ ေနာက္တစ္ရက္မွာ လူေတြအားလံုး ေဒါသထြက္ၾကေတာ့တယ္။
ဦးညႊတ္ေနသူ
ဦးညႊတ္ေနသူ
မထင္မွတ္ပဲ သူရင္ခြင္သို႔
ေရာက္ရွိေနမိ အခ်ိန္တြင္းမွာ
ေပးဆပ္မႈ့အနမ္းတစ္ခုကို
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အျဖစ္ဖန္တီး
မ်ိဳသိပ္႕႕႕့မႈေတြထုပ္ပိုးျပီး
ကၽြန္မကိုယ္ ကၽြန္မ ခ်ဳပ္ထိန္းထားတယ္
အခ်စ္မဲ႔ ၀ိညာဥ္ႏွင္႔ သက္ရွိရုပ္ထု အျဖစ္ႏွင့္ေပါ့
စြဲလွမ္းမႈေတြ ခ၀ါခ်ျပီး
အံၾကိတ္မာန္တင္း ေနေနေသာ္လည္း
ရင္ခုန္သံမဲံ့ အိပ္စက္ျခင္းထဲ
အိမ္မက္က ၀င္လာျပန္တယ္
ပံုရိပ္အသြင္ႏွင့္ေပါ့
ရုန္းမရႏိုင္တဲ့ ေႏွာင္ၾကိဳးထဲ
အာၾကိမ္ၾကိမ္ ရုန္းေနမိတာက
သူ ကကာရံေလတဲ့
သူ ကိုေမ့ခ်င္တဲ့ကၽြန္မ
သံုးသပ္ၾကည္. ပါရဲ့
အခ်စ္ကို ဒူးေထာက္ဦးညႊတ္ေနသူ အျဖစ္နဲ့ေပါ့
မို႔ဧပရယ္
ဒီကဗ်ာေလးက က်ေနာ္သူငယ္ခ်င္းရဲ႕ကဗ်ာေလးပါ....
လမ္းမခြဲေၾကး
ခုတေလာဒီသီခ်င္းေလးကို အၿမဲၾကားေနရတယ္။ အြန္လိုင္းေရဒီယိုေတြမွာေပါ႔..။
သီခ်င္းၿမဴးၿမဴးေလးန႔ဲေဆြးတာဆိုေတာ႔ သေဘာက်ေနတာ..။
နဖူးလက္တင္စဥ္းစားရင္းေလ
ကိုယ္ေလရင္ေမာတယ္...
လမ္းမခြဲေၾကး
စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ္ငါး
အတိတ္ေတြက မႈန္၀ါးေပမယ္႔ ငါတို႔ႏွစ္ဦးဇာတ္လမ္းမွာ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာက အေကာင္းတိုင္းရိွေနဆဲပါပဲ ဟိုတကြက္ဒီတကြက္ ပိတ္သားထက္ အရင္လိုၾကည္႕မေကာင္းေပမယ္႔ ၿမင္ရတယ္...အဓိပါယ္မရိွတာ သိေပမယ္႔ တခါတေလ တိုက္ဆိုင္မႈ႕ေတြ ရိွလာေတာ႔လဲ အမွတ္တမ႔ဲမင္းကို လြမ္းပါတယ္...အေပၚယံရွပ္ထိေသာဒဏ္ရာ မဟုတ္ေတာ႔ လြယ္ကူစြာန႔ဲငါ ေမ႔မရဘူးကြယ္ ေတြ႕ရင္မွတ္မိဦးမယ္ထင္ပါတယ္....ႏွစ္ေတြလေတြက အေတာ္ၾကာၿပီပဲ.................................
ေလးၿဖဴရဲ႕ BOB မွာေတာ႔ ဒီသီခ်င္းေလးကို အရမ္းခံစားရတယ္....
Vocalist: ေလးၿဖဴ
စာမ်က္ႏွာတစ္ဆယ္ငါး
Subscribe to:
Posts (Atom)
